سمیه سهرابی تحول راهبردهای حفاظت محیط زیست در صنعت، حاكی از تحول روبهتكامل رویكردهای زیست محیطی است كه با بسط مفهوم توسعه ارتباط مییابد. زمانی انسان در صنعت روستایی و دهقانی هر چه تولید میکرد، خود به مصرف میرساند. در آن وقت، تمامی این محصولات برای عموم مفید بودند و بین افراد اجتماع تقسیم میشدند. تا اینجا هدف تولید اساسا ایجاد محصولات مفید و موردنیاز زندگی بود و ابعاد محدود تولید، تاثیر

امروزه، دیگر سخن بر سر پیشرفت صنعتی نیست، بلکه بحث بر سر نحوه پالایش آلودگیهای تولید شده و استفاده صحیح از تکنولوژیهای نوین دوستدار محیط زیست است به گونهای که توسعه آنها، محیط زیست و در نتیجه حیات انسان را به خطر نیندازد. سوال اساسی که در خصوص چالشهای موجود محیط زیستی امروزه مطرح است این است که آیا می توان سرعت تولید آلودگی را در کل جهان پیچیده امروز، تنها با به کار گیری فناوریهای جدید و بدون در نظر گرفتن نقش مهم مردم کاهش داد؟

امروزه، دیگر سخن بر سر پیشرفت صنعتی نیست، بلکه بحث بر سر نحوه پالایش آلودگیهای تولید شده و استفاده صحیح از تکنولوژیهای نوین دوستدار محیط زیست است به گونهای که توسعه آنها، محیط زیست و در نتیجه حیات انسان را به خطر نیندازد. سوال اساسی که در خصوص چالشهای موجود محیط زیستی امروزه مطرح است این است که آیا می توان سرعت تولید آلودگی را در کل جهان پیچیده امروز، تنها با به کار گیری فناوریهای جدید و بدون در نظر گرفتن نقش مهم مردم کاهش داد؟

زایندهرود، تالاب بینالمللی گاوخونی و بطور کلی حوزههای آبریز برای خود از حقوقی برخوردار هستند. وقتی حقوق آنها را ندهیم، طبیعت هم به شیوه خودش با ما رفتار میکند و حقوق خود را به ما گوشزد میکند و نتیجه این میشود که مشاهده می کنیم. باید حق طبیعت را داد تا «دهش طبیعت» تداوم داشته باشد و آن هم حقوق انسان را بدهد. بنابراین یک نوع حقوق متقابلی بین انسان و طبیعت وجود دارد. ما در ارتباط با منابع طبیعی